مهم نیست که از دانشگاه فنی تهران در رشته الکترومکانیک فارغ التحصیل شوی و در همه دوران تحصیل شاگرد اول باشی.

مهم نیست که با استفاده از بورس تحصیلی شاگردان ممتاز به امریکا اعزام شوی !

مهم این نیست که در جمع معروف ترین دانشمندان جهان در دانشگاه کالیفرنیا و معتبر ترین دانشگاه جهان موفق به اخذ ممتاز ترین در جه علمی  دکترای الکترونیک و فیزیک پلاسما شوی !

مهم این است که به خاطر راه اندازی انجمن اسلامی دانشجویان امریکا بورس شاگرد ممتازی ات لغو شود .

مهم اینست که همه این ها را رها کنی و راهی مصر شوی ....نه برای تفریح و تجدید قوا ....برای اموختن سخت‏ترین دوره‏های چریکی و جنگ‏های پارتیزانی !

مهم نیست که  به عنوان بهترین شاگرد این دوره شناخته شوی

 مهم اینست که باز هم به همه چیز پشت پا زنی و مسئولیت تعلیم چریکی مبارزان ایرانی را برعهده بگیری و راهی ایران شوی .....

مهم اینست که مصطفی چمران باشی!

مهم اینست که فقط خدا باشد و دیگر هیچ.......

ایگونه باشیم!

30خرداد سالگرد شهادت شهید مصطفی چمران گرامی باد !

» مصاحبه با حجت الاسلام انجوي نژاد پيرامون بمب گذاري در حسينيه سيد الشهداء
 ( 25/01/1386 -  011:16  )
کلیت این واقعه را جهت اطلاع مردم کشور عزیزمان و به دستور حضرت آيت الله حائري شيراز ي نماينده مقام معظم رهبري در استان فارس و امام جمعه محترم شيراز عرض می کنم :
دیشب بعد از سخنرانی، حدود ساعت 21:10 متوجه انفجاری در محل کانون شدیم و بعد از کارشناسی گروه های متخصص، به اين نتيجه رسيدند که شخصی مواد منفجره را در زیر قفسه ای که مربوط به نمایشگاه معراج شهدا می باشد، قرار داده است. در این قفسه آثاری از شهدا من جمله لباس، پوتین، چکمه، کلاه آهنی، پوکه های خمپاره منور و پوکه توپ به عنوان گلدان استفاده شده بود که با انفجار این ها تبدیل به ترکش شده و متاسفانه منجر به جراحت شدید و شهادت جمعی از دوستانمان شد و در بررسی دقیق با توجه به اینکه در زیر قفسه، چاله ای ایجاد شده است معلوم گرديده که در آن مکان مواد منفجره کار گذاشته شده بوده است. و شدت انفجار به حدي بوده است كه موج آن قفسه را به آسمان پرت کرده، به سقف حسینه زده و برگشت خورده است. لازم به ذكر است كه این مواد منفجره در کیفی که در زیر قفسه بود، جاسازی شده بود.
در دیدار امروز بنده با آیت الله حائری نماینده مقام معظم رهبری در استان فارس در ساعت 7 صبح، ایشان بیاناتی را بیان نموده اند که که چکیده آن جهت اعلام به ملت عزیز ایران به شرح زیر است:
هیچ مواد منفجره ای در این نمایشگاه معراج شهدا وجود نداشته است و تمام قدرت این انفجار به این قفسه بوده است که به عنوان ترکش بعد از انفجار عمل کرده است. موج انفجار به قدری شدید بود که قفسه 600 کیلویی را پرتاب کرده است و نفراتی را قطعه قطعه کرده است و حدود 170 نفر را مجروح کرده است و در سقف حسینه شکاف عظیمی ایجاد کرده است كه طبیعتا مي توان نتيجه گرفت كه مقدار مواد منفجره زیاد بوده است.
 

این روزهای برابر است با ایام عملیات طریق القدس

7 آذرماه سال1360هجری شمسی: شهر بُستان در عملیات پیروزمندانه «طریقُ القُدس» در جریان جنگ تحمیلی از رژیم بعثی عراق باز پس گرفته شد. عملیات طریق القدس با رمز «یا حسین(ع)» در غرب سوسنگرد و منطقه عمومی بستان آغازشد. این عملیات به منظور آزادسازی شهربستان و دسترسی به «هورُ الهویزه» انجام شد. عملیات طریق القدس طی 14روز با موفقیت كامل به پایان رسید و علاوه بربستان تا نقطه مرزی چَزّابه از وجود دشمن بعثی پاك شد.

نتایج عملیات بزرگ طریق القدس: تلفات نیروی انسانی دشمن : 546 نفر اسیر، 3500 نفر کشته و زخمی

سایر نتایج: آزاد شدن 650 کیلومتر مربع از خاك ايران و از جمله شهر بستان

تجهیزات و امکانات:
تانک و نفربر: 180 دستگاه انهدامی و 170 دستگاه اغتنامی
خودرو 200 دستگاه انهدامی و 250 دستگاه اغتنامی
هواپیما: 12 فروند انهدامی، هلیکوپتر: 4 فروند اندامی
دستگاه مهندسی: 150 دستگاه اغتنامی، توپ: 9 قبضه اغتنامی.

پاسخ امام به تلگرام به رئیس جمهور و رؤسای نیروهای مسلح:
آنچه برای اینجانب غرورانگیز و افتخارآفرین است روحیه بزرگ و قلوب سرشار از ایمان و اخلاص و روح شهادت‌طلبی این عزیزان که سربازان حقیقی ولی‌الله‌الاعظم ارواحنا فداه هستند می‌باشد و این است فتح ‌الفتوح. من به ملت بزرگ ایران و به فرماندهان شجاع قبل از آنکه پیروزی شرافتمندانه و بزرگ خوزستان(2) را تبریک بگویم، وجود چنین زرمندگانی را که در دو جبهه معنوی و صوری و ظاهر و باطن از امتحان سرافراز بیرون آمده‌اند، تبریک می‌گویم. مبارک باد بر کشور عزیز ایران و بر ملت شریف، رزمندگانی چنین قدرتمند و عاشقانی چنین محو جمالی ازلی و سربازانی چنین دلباخته دوست که شهادت را آرزوی نهایی خود و جانبازی راه محبوب  در را آرمان اصیل خویش می‌دانند. افتخار بر رزمندگانی که جبهه‌های نبرد را با مناجات خویش و راز و نیاز با محبوب خود عطرآگین نموده‌اند. فخر و عظمت بر جوانان عزیزی که در راهی قدم برداشته و پاسداری از مکتبی می کنند که شکست ناپذیر و سر تا پا پیروزی است. و ننگ بر آنان که در راهی جان خود را هدرمی‌دهند و عرض و آبروی خود را می‌برند که پیروزی‌شان شکست و زندگی‌شان ننگ آفرین است. 1. اشاره به عملیات طریق القدس در پنجم آذرماه 1360 که منجر به آزادی شهر بستان گردید.(صحیفه نور – 9/8/1360 )

منبع:خبرگزاری جمهورری اسلامی

در ادامه می پردازیم به شهدایی از خطه شهید پرور ارسنجان در این علملیات شربت شیرین شهدات را نوشیدند :

شهید : مصطفی صبری

نام پدر : رمضان

تاریخ ومحل تولد : 1342 ارسنجان

تاریخ ومحل شهادت :  8/9/60 بستان

عملیات ونحوه شهادت : «طريق القدس»

تحصیلات :

شغل :

یگان خدمتی : بسيج 

محل دفن : ابتدای قبرستان ارسنجان

                                                  مطالعه وصیت نامه شهید مصطفی صبری

شهید : عوض روستائی

نام پدر : الماس

تاریخ ومحل تولد : 1337 نظام آباد

تاریخ ومحل شهادت : 8/9/60 بستان

عملیات ونحوه شهادت : «طريق القدس»

تحصیلات :

شغل : کارگر

یگان خدمتی : بسيج

محل دفن :

شهید : بابا بیگ زارعی

نام پدر : قلی

تاریخ ومحل تولد : 1307 کتک

تاریخ ومحل شهادت : 8/9/60 بستان

عملیات ونحوه شهادت : «طريق القدس»

تحصیلات :

شغل : کارگر

یگان خدمتی : جهاد سازندگی

محل دفن :

شهید : الله یار جاويدی

نام پدر : هِیبت الله

تاریخ ومحل تولد : 1337 کوهنجان

تاریخ ومحل شهادت : 8/9/60 بستان

عملیات ونحوه شهادت : «طريق القدس»

تحصیلات : خواندن ونوشتن

شغل : کشاورز

یگان خدمتی : بسيج

محل دفن : امامزاده علی ولی الله(ع)

شهید : تقي جوکار

نام پدر : محمد

تاریخ ومحل تولد : 1336 ارسنجان

تاریخ ومحل شهادت : 9/9/60 بستان

عملیات ونحوه شهادت : «طريق القدس»

تحصیلات : فوق ديپلم

شغل : معلم

یگان خدمتی : بسيج

محل دفن : غرب قبرستان ارسنجان

                                              مطالعه وصیت نامه شهید تقی جوکار

ديروز 65 شهيد عاشق بر روي دستان شيدايان تشييع شد.
65 لاله سرخ كه پس از سال‌ها ياد و خاطره 8 سال رشادتشان را به ما يادآور شدند؛
و اشك بود كه مهمان چشمان منتظران گشت و ياد يوسفان ديار جاوداني را در دل‌ها زنده ساخت.
بارالها ! ما را هيچ‌گاه شرمنده خون شهدا مكن.

(کبوتر خسته کي مي‌آيي تا نشاني از آن بي‌نشان برايم آوري)
 گزارش تصويري  در ادامه مطلب

 ای عزيزان اسلام و سرمايه های ملت! مجاهده کنيد که خوديت را از قلب خود بزداييد و بايد بدانيد و بدانيم که هر چه هست اوست و جلوه جمال او. جسم و جان و روح و روان همه از اوست. بکوشيد تا حجاب خودي را برداريد و جمال جميل او, جل و علا را ببينيد, آنگاه است که هر مشکلی آسان و هر رنج و زحمتی گواراست و فدا شدن در راه او شيرين تر از عسل بلکه بالاتر از هر چيز به گمان آيد. مبادا غرور شجاعت و جوانی و پيروزی در دل شما راه يابد که با آمدن آن, همه چيز فرو ريزد و طاق و رواق آمال درهم شکند.

امام خمينی (ره)

و مي‌داند كه پايان نيست بلكه آغازيست بر يك پايان...
" ...شهادت پايان نيست، آغاز است، تولدي ديگر است در جهاني فراتر از آنکه عقل زميني به ساحت قدس آن راه يابد. تولد ستاره‌اي است که پرتو نورش عرصه زمان را در مي‌نوردد و زمين را به نور رب‌الارباب اشراق مي‌بخشد.شهيد منتظر مرگ نمي‌ماند، اين اوست که مرگ را برمي‌گزيند. شهيد پيش از آنکه مرگ ناخواسته به سراغ او بيايد، به اختيار خويش مي‌ميرد و لذت زيستن را نيز هم او مي يابد نه آن کس که دغدغه مرگ حتي آني به خود او وانمي‌گذاردش و خود را به ريسمان پوسيده غفلت مي‌آميزد... "  شهيد سيد مرتضي آويني

و چه زيبا از عشق مي‌گويد...
"... به خاطر عشق است كه فداكاري مي كنم. به خاطر عشق است كه به دنيا با بي اعتنائي مي نگرم و ابعاد ديگري را مي يابم. به خاطر عشق است كه دنيا را زيبا مي بينم و زيبائي را مي پرستم. به خاطر عشق است كه خدا را حس مي كنم، او را مي پرستم و حيات و هستي خود را تقديمش مي كنم.عشق هدف حيات و محرك زندگي من است. زيباتر از عشق چيزي نديده ام و بالاتر از عشق چيزي نخواسته ام. عشق است كه روح مرا به تموج وا مي دارد، قلب مرا به جوش مي آورد، استعدادهاي نهفته مرا ظاهر مي كند، مرا از خودخواهي و خودبيني مي رهاند، دنياي ديگري حس مي كنم، در عالم وجود محو مي شوم، احساسي لطيف و قلبي حساس و ديده اي زيبابين پيدا مي كنم. لرزش يك برگ، نور يك ستاره دور، موريانه كوچك، نسيم ملايم سحر، موج دريا، غروب آفتاب، احساس و روح مرا مي ربايند و از اين عالم به دنياي ديگري مي برند … اينها همه و همه از تجليات عشق است... "                       شهيد دكتر مصطفي چمران

و ذوب مي‌شود در عبوديت معبود...
" ...ديگر نمي‌خواهم زنده بمانم، من محتاج نيست شدنم، من محتاج تو هستم، خدايا! بگو ببارد باران، که کوير شوره‌زار قلبم سالهاست، که سترون مانده است، من ديگر طاقت دوري از باران را ندارم، خدايا دوست دارم تنهاي تنها بيايم ، دوست دارم گمنام گمنام بيايم، دور از هر هويتي، خدايا! اگر بگوئي لياقت نداري، خواهم گفت:«لياقت کداميک از الطاف تو را داشته‌ام، خدايا دوست دارم سوختن را، فنا شدن را ، از همه جا جاري شدن را، به سوي کمال انقطاع روان شدن را...  "   شهيد احمدرضا احدي

و اين قطره‌اي بود از درياي خروشان عشق و معرفت و اعتقاد فرزندان خميني(ره).
و تو اي فرزند نسل سوم اين تفكر خدايي، به گوش باش، شايد همين فردا صداي "هل من ناصر ينصرني" عاشورايي ديگر را بشنوي، فكرو عملت را آماده كن براي خدايي شدن.

سلام

نمی دونم شما هم به اندازه من دلتنگ هستید ؟ حتماً با خود می گید دلتنگ چی ؟؟؟

درسته آن زمان که شما مشغول عشق بازی باخالق بودید من هنوز به دنیا نیامده بودم

ولی شما را می فهمم درد و دلهایتان را می دانم .

ربع قرن پیش شما شما به دیدار معبودتان نائل آمدید

و حالا جسمتان آرام گرفته

اگر چه به خیال بعضی مردم آرام گرفته اید

ولی به نظر من شما هنوز در حال نبرد هستید

هنوز هم خون پیشانیتان یا خونی که از سینه تان خشک نگردیده است و می جوشد .

شما همانانید که به حسین (ع) گفتید  یا لیتنا کنا معک

و درست در رکاب مولایتان جنگیدید .

شهادت فنا شدن انسان براي نيل به سرچشمه نور و نزديك شدن به هستي مطلق است. شهادت عشق به وصال محبوب و معشوق در زيباترين شكل است. شهادت مرگي از راه كشته شدن است، كه شهيد آگاهانه و بخاطر هدف مقدس و به تعبير قرآن ((في سبيل الله)) انتخاب مي كند. يعني شهيد در راهي كشته مي شود كه هر دو ارزش آگاهانه و في سبيل الله را داراست و چنين مرگي است كه به تعبير پيامبر((ص)) شريفترين و بالاترين نوع مردن است (اَشرُفُ المُوًتِ قَتْلُ الشَّهادَهِ) و علي(ع) آن را گرامي ترين نوع مردن مي داند. (اَكْرُمُ المُوًتِ اَلْقُتْلُ)

شهادت همانا پايان دادن به فروغ درخشان حيات در كمال هشياري و آزادي است براي رسيدن به هدفي كه والاتر از حيات طبيعي است. شهادت پايان دادن به حيات طبيعي براي دفاع از ارزشهاي انساني در جامعه است. شهادت شكافتن كالبد جسماني براي رسيدن به مقام شهود و حضور الهي است. شهادت رسيدن به مرتفع ترين قله هاي كمال و انسانيت است. با توجه به تعاريف فوق، كسي كه مرگ شهادت را انتخاب مي كند ((شهيد)) ناميده مي شود. شهيد در لغت به معني ((گواه)) است و در اصطلاح به كسي گويند كه در مجراي شهادت قرار گرفته و در راه خدا كشته مي شود.

تعريف مشترك و جامع براي شهادت اين است كه : شهادت عبارت است از زندگي در حال هشياري، و آزادي در راه وصول به هدف عالي تر از زندگي طبيعي بواسطه شهادت. اين خصيصه و پديده اي است كه همه شهدا داراي آن مي باشند. در مقابل اين مرتبه والاي شهادت حداقل توصيفي كه مي توان براي شهادت در نظر گرفت عبارت است از اينكه : شهادت عبارت است از انقلاب دروني ناگهاني همراه با هشياري و آزادي در پايان دادن به زندگي دنيوي و مادي و رسيدن به حيات طيبه.

شهادت نوعي از مرگ نيست بلكه صفتي از ((حيات معقول)) است. زيرا حيات معمولي كه متاسفانه اكثريت انسانها را اداره مي كند، همواره خود و ادامه بي پايان خود را مي خواهد، ليكن در حيات معقول فرد آن زندگي پاك از آلودگي ها كه خود را در يك مجموعه بزرگي به نام جهان هستي در مسير تكاملي مي بيند كه پايانش منطقه جاذبه الهي است. شهيد با داشتن اين حيات خود را موجي از مشيت خداوندي مي داند كه اگر سر بكشد و در اقيانوس هستي نمودار گردد، رو به هدف اعلا مي رود و اگر فرود بيايد و كالبد بشكافد صداي اين شكاف عامل تحرك امواج ديگر خواهد بود كه آنهم جلوه اي ديگر از مشيت الهي مي باشد. لذا شهيد همواره زنده است و حيات و ممات او همواره صفتي است براي حيات طيبه و به مصداق آيه شريفه قرآن كه مي گويد :

و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياءُ عند ربهم يرزقون

(169 آل عمران)

و گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده اند، مردگاني هستند، بلكه آنان زنده و در بارگاه پروردگارشان بهره مندند.

شهيد همواره زنده است و مرگ او در واقع انتقال از حيات جاري در سطح طبيعت به حيات پشت پرده آن مي باشد.

شهادت فنا شدن انسان براي نيل به سرچشمه نور و نزديك شدن به هستي مطلق است. شهادت عشق به وصال محبوب و معشوق در زيباترين شكل است. شهادت مرگي از راه كشته شدن است، كه شهيد آگاهانه و بخاطر هدف مقدس و به تعبير قرآن ((في سبيل الله)) انتخاب مي كند. يعني شهيد در راهي كشته مي شود كه هر دو ارزش آگاهانه و في سبيل الله را داراست و چنين مرگي است كه به تعبير پيامبر((ص)) شريفترين و بالاترين نوع مردن است (اَشرُفُ المُوًتِ قَتْلُ الشَّهادَهِ) و علي(ع) آن را گرامي ترين نوع مردن مي داند. (اَكْرُمُ المُوًتِ اَلْقُتْلُ)

شهادت همانا پايان دادن به فروغ درخشان حيات در كمال هشياري و آزادي است براي رسيدن به هدفي كه والاتر از حيات طبيعي است. شهادت پايان دادن به حيات طبيعي براي دفاع از ارزشهاي انساني در جامعه است. شهادت شكافتن كالبد جسماني براي رسيدن به مقام شهود و حضور الهي است. شهادت رسيدن به مرتفع ترين قله هاي كمال و انسانيت است. با توجه به تعاريف فوق، كسي كه مرگ شهادت را انتخاب مي كند ((شهيد)) ناميده مي شود. شهيد در لغت به معني ((گواه)) است و در اصطلاح به كسي گويند كه در مجراي شهادت قرار گرفته و در راه خدا كشته مي شود.

تعريف مشترك و جامع براي شهادت اين است كه : شهادت عبارت است از زندگي در حال هشياري، و آزادي در راه وصول به هدف عالي تر از زندگي طبيعي بواسطه شهادت. اين خصيصه و پديده اي است كه همه شهدا داراي آن مي باشند. در مقابل اين مرتبه والاي شهادت حداقل توصيفي كه مي توان براي شهادت در نظر گرفت عبارت است از اينكه : شهادت عبارت است از انقلاب دروني ناگهاني همراه با هشياري و آزادي در پايان دادن به زندگي دنيوي و مادي و رسيدن به حيات طيبه.

شهادت نوعي از مرگ نيست بلكه صفتي از ((حيات معقول)) است. زيرا حيات معمولي كه متاسفانه اكثريت انسانها را اداره مي كند، همواره خود و ادامه بي پايان خود را مي خواهد، ليكن در حيات معقول فرد آن زندگي پاك از آلودگي ها كه خود را در يك مجموعه بزرگي به نام جهان هستي در مسير تكاملي مي بيند كه پايانش منطقه جاذبه الهي است. شهيد با داشتن اين حيات خود را موجي از مشيت خداوندي مي داند كه اگر سر بكشد و در اقيانوس هستي نمودار گردد، رو به هدف اعلا مي رود و اگر فرود بيايد و كالبد بشكافد صداي اين شكاف عامل تحرك امواج ديگر خواهد بود كه آنهم جلوه اي ديگر از مشيت الهي مي باشد. لذا شهيد همواره زنده است و حيات و ممات او همواره صفتي است براي حيات طيبه و به مصداق آيه شريفه قرآن كه مي گويد :

و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياءُ عند ربهم يرزقون

(169 آل عمران)

و گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده اند، مردگاني هستند، بلكه آنان زنده و در بارگاه پروردگارشان بهره مندند.

شهيد همواره زنده است و مرگ او در واقع انتقال از حيات جاري در سطح طبيعت به حيات پشت پرده آن مي باشد.

شهادت فنا شدن انسان براي نيل به سرچشمه نور و نزديك شدن به هستي

خواهران، برادران!
اكنون شهيدان مرده‌اند، و ما مرده‌ها زنده هستيم. شهيدان سخنشان را گفتند، و ما كرها مخاطبشان هستيم، آنها كه گستاخي آن‌ را داشتند كه ـ وقتي نمي‌توانستند زنده بمانند ـ مرگ را انتخاب كنند، رفتند، و ما بي‌شرمان مانديم، صدها سال است كه مانده‌ايم. و جا دارد كه دنيا بر ما بخندد كه ما ـ مظاهر ذلت و زبوني ـ بر حسين(ع) و زينب(س) ـ مظاهر حيات و عزت ـ مي‌گرييم، و اين يك ستم ديگر تاريخ است كه ما زبونان، عزادار و سوگوار آن عزيزان باشيم.
امروز شهيدان پيام خويش را با خون خود گذاشتند و روي در روي ما بر روي زمين نشستند، تا نشستگان تاريخ را به قيام بخوانند.

منبع: مؤسسه دکتر شریعتی